Олоон жилийн өмнө миний нэг найз хэнд ч хэлэлгүйгээр нэг л өдөр яваад өгсөнсөн. Дотроо гайхаж байлаа, надаас болсон юм биш байгаа даа гэж... Яагаад гэвэл яг өмнөх өдөр нь цасаар нүүрийг нь угаагаад уйлуулчихсан учраас тэр л дээ. 1 сар өнгөрлөө, 2 сар өнгөрлөө... нэг өдөр гэртээ ороод мэссэнжэртээ ортол тэр байж байлаа. Би шууд л мэнд усыг нь мэдэхээр юм бичлээ. Гэвч тэр тийм ч сайн байсангүй. Түүнд амьдрал утгагүй санагдаж уйдсанаа хэлж билээ... Тэгэхэд ийм зүйлтэй тулгарсан анхны минь удаа байсан юм. Би түүний ярьж байгаа буруу гэдгээс өөр зүйл мэдэхгүй байлаа. Хэсэг бодсоны эцэст түүнд яах гэж амьдарч байгаа учрыг нь ойлгуулах гэж хэдэн цаг ярьж билээ. Тэр хэлэхдээ намайг буруугаар бодож байснаа бас ийм хүн гэж огт төсөөлөөгүйгээ хэлсэн юм. Ингэж л тэр миний амьдралын нэгэн хэсэг болсон юм даа.
Энэ мөчөөс хойш нэлээд хугацаа өнгөрлөө. Тэр америкт байгаагаа хэллээ. Бид 2 цаг өнгөрөх тусам улам дотно болсоор л... Зун байсан болоод ч тэр үү бүхэл шөнөжин юм бичилцэнэ. Намар болж хичээл ч орох цаг боллоо. Би гэдэг хүн түүнд хэтэрхий дасчихсан байсан учир нэг өдөр азаа туршхаар шийдэж үерхэхийг гуйж билээ. Гэхдээ ч 2 тивийн хооронд үерхэнэ гэж юу байх вэ дээ. Тэр надад зөвшөөрсөнгүй... зүгээр л найзууд байсан нь дээр гэлээ.
Түүнээс холбоогоо таслаад удлаа, бараг 6 сар боллоо. Нэг өдрөөс эхлээл бид 2 буцаад найзууд боллоо. Үнэхээр сайн найзууд. Тэр найз залуутай болмоор байгаагаа хэллээ. Түүнд таалагддаг 1 залуу байдаг тухайгай ярьж би ч болох талаас нь зөвлөгөө өгдөг байв. Арван сар гаргаад бид 2 юм ярьж байтал нөгөө залуу нь түүнийг үерхэе гэж гуйж байгааг тэр хэллээ. Тэр үед би шууд л зөвшөөр л дөө хурдан, наад залуугаа битгий ингэж зовоо гэж ирээд л тэр хоёрыг үерхүүлж билээ.
Тэр залуугын талаар дурдахад Виетнам залуу байсан юм. Их хөөрхөн сургуулийн олон охидууд араас нь гүйлддэг гэж тэр надад хэлсэн. Төд удалгүй найз маань надад хосуудын асуудлуудыг ярьж эхэллээ. Би ч чадах ядхаараа л сэтгэлээр дэмжиж болох бүтэх талаас нь л ярьж хэлэхийг оролдоно. Тэр залуу нь анхаарал тавьдаггүй, хувиа хичээсэн бас болзоондоо байнга хоцордог гээл есөн шидийн асуудлуудыг ярилцаж хужрыг нь тунгаана.
Тэр нэг өдөр найз залуугаасаа салах гэж байгаа талаар хэллээ. Би ч нөхцөл байдлыг мэдэж байсан учир санааг нь дэмжив. Хэдий тэр ингэж хэлсэн тэр залуугаасаа салж чадахгүй байсаар өнөөдрийг хүрж одоо ч салж чадахгүй нь айгаад байна гэнэ. Би ч юугаа хэлэхэв дээ эхэндээ ч сал гэдэг л байлаа одоо ингэн ингэн салж чадахгүй байгаа бол ирээдүйгээ хамт зохиолцдоо гэж бодно.
Би чи байсан бол хэдий энэ нь тийм хэцүү ч гэсэн би ирээдүйнхээ төлөө тэр залуугаас салах байсаан. Нэгд монгол цусаа бодно, хоёрт надад анхаарал тавьдаггүй дандаа худлаа ярьж бас намайг уйлуулдаг хүн намайг жаргаахгүй. Нэг л өдөр салах нь ойлгомжтой хэн ч ийм зүйлийг тэвчиж чадахгүй. Тэр үед хэтэрхий оройтсон байх бий дээ гэж бодох байсаан... Хэрвээ би чиний оронд байсан бол нүдээ илүү том нээгээд юмыг бодитоор харж намайг чин сэтгэлээсээ хайрлаж чадахгүй юм мөртлөө миний араас тоглоомоо алдаж чадахгүй гэж байгаа юм шиг гүйдэг залуутай өөрийгөө зовоон зовоон үерхэхгүй байсан. Чи үүнийг нэг л өдөр ухаарна гэдэгт би итгэлтэй байна. Харин тэр үед цаг нь оройтчихоогүй байгаасай л гэж санаа зовох юм.
Торомгор хөөрхөн бүсгүй минь
Алаг сайхан нүдээрээ
Амьдралыг чи нэг хараарай...
No comments:
Post a Comment