Намар 2010

Нэг л мэдэхэд эргэж хараад дүгнэлт хийх цаг нь болжээ. 2010 оны гундуухан намар багш ноорхой хувцастай муу шавьдаа юу заасныг сөхөж нэг үзье. Хичээлийн мөнгөн хонх жингинэхтэй зэрэгцэн их сургуулийнхаа хуучирч элэгдсэн босгыг ахин нэг удаа би алхалаа. мартагдашүй сүүлийн 2 жил үнэхээр харвасан сум шиг чихний хажуугаар сүнгэнэн өнгөрчээ, хөлсөө урсган байж сурсан хэдэн юм маань энэ жил хэрэг болно гэдэгт итгэлтэйгээр гэрэл цацарсан эрдмийн өргөө лүү орсонсон. Толгойндоо цөөхөн ном хийсэн миний бие өөрийгөө даанч их юманд санаж явждээ...

Салъя гэж салсангүй салаа замын эрхээр саллаа даа гэгчээр ижилсэж дассан нөхдийнхөө талтай нь нэг дээвэр доор сурахаа байж амьдралынхаа шороонд дарагдсан шатаар ахин нэг шат дээш алхалаа. Шинэ анги шинэ хамт олон гэж сайхаан, өмнө харж байгаагүй үе тэнгийхэнтэйгээ шохой нь ханхалсан хар самбараас нэг ном заалгана гэдэг давтагдагүй завшаан. Танихгүй хүмүүстэй болгоомжилж муухан харьцдаг ч гэсэн шинэхэн танилуудтайгаа анд барилцаж нэрээ мэдэлцэж авлаа.

Түрүү намар гашуун зүйл амталсан болохоор энэ жил гарааны морьд шиг л бэлтгэлтэй байлаа. Зүрхэн дэхь хутганы сорив ул мөрөө үлдээгээд арилж байхад юугаа ч мэдэхгүй би дахин нэг сорилтыг хүлээсээр л. Амьдрал надад бусдад ханддаг шигээ шудрага хандаж байгаа гэдэгт хоосон итгэсээр түүний далайд сэлүүрээ алдчилгүй сэлүүрдэж яваа ганц далайчин би хэзээ ч сөхрөхгүй мэт зориг гарган ахин гүн цэнхэр тэнгисийн ёроол руу өнгийн харахаар шийдэв. Гэвч юу ч болсонгүй. Нүдэндээ итгэж өгөхгүй тул давстай агаараар дүүрсэн чихээрээ нэг чагналаа, бас л юу ч сонсдсонгүй. Энэ намар номын хэдэн хуудаснаас өөр юуг ч тархиндаа авч үлдсэнгүй тул яргуй цэцэглэж, хайр түгээдэг урин хаврыг хүлээхээр шийдлээ.

Чамд Амжилт Хүсье

Хүйтэн байна шүү, 9 сарын 12ны өдөр. Завгүй дуу сонсож, завгүй хүмүүсийн нэг нь болж, завгүй дүрдээ итгэн, завгүй юм шиг л алхана. Амралтын 3 сар нэг л мэдэхэд нисээд өнгөрсөн ч азаар бид нисгэгч нь байждээ. Өдөр болгон шинэ ч өнгөрөөж байгаа бид нар нь хуучин нь харамсалтай. 

Надад ямар ямар асуудлууд байна вэ? Тэднийг яаж давж гарахав? Мөнгө яаж олохов? Ирээдүйгээ яаж сайхан байлгахав? Яаж өөрийгөө засхав? Яаж? Яаж? Яаж? Энэ яажуудыг зүгээр л хараал идэг, нөгөө шар айрган далай дээр шарсан тахиа хөвж явдаг, шаналж мөнгө төгрөг хайх хэрэг байдаггүй тэр маш холын гариг луу явчихмаар цөвүүн цаг ирждээ. Өнөөдрөөс шууд л өөрийгөө өөрчилмөөр байна. Дандаа ном уншиж, зөв зүйл хийж ерөөсөө буруу цаг гарзадсан зүйл хийлгүйгээр амьдралыг туулмаар байгаа ч өөрийгөө ялж муу зуршилуудаасаа салж чадахгүй хэвээр хэдэн ч жилийг ардаа үдчихэв дээ. 

Уул нь хүмүүсийн асуудал надад хамаагүй өөрийгөө л болгож явбал болох нь тэр ч гэлээ хүн хажууд чинь алдаад байхад хараад сууж бас заримдаа тэсэхгүй юм. Хаяа нэг залхуу хүрсэн үед эсвэл намайг араар нь ярьдаг хүмүүс тусламж асуухад үгүй гэж хэлдэг ч дараа тэгье гэдэг байждээ л гэж бодох юм. Уул нь хүмүүсийг араар нь ярьдаггүй байвал зүгээрсэн гэхдээ яаая гэхэвдээ тэдний эрх хойно.

Миний харж явдаг хүн өөр хүнд сайн юм байнлээ, би юу ч хэлэхэв хараад дотроо л дэмжихээс өөрөөр тусалж даанч чадахгүй нь. Чи хайртай хүнээ битгий алдаарай яг би чамайг явуулсан шиг, чамд амжилт хүсье.

Өнөөдөр л амьдрал ийм муухай байж дандаа надад асуудлууд тулгарч үргэлж би шаналж явна гэж байхгүй ээ. "Хэдий чи зуун сарнай хүссэн ч тэр чам дээр нэг л өдөр бороо шиг орохгүй, харин чи сарнайг тарих ёстой" Жорж Эллиот.