Би - Сайн уу, юу байна?
Чи - Тайвөөн, хичээлдээ яваад л.
Би - ... , би чамд сайн.
Чи - (гайхаад юу ч хэлж чадахгүй)
Би - Хичээл тэгээд сайн уу, ядарч байна уу...
Шоол солиотой сонсдож байна уу? Тэгдэг юм даа. Би угаасаа л иймэрхүү хүн. Чамайг шөнөжингөө хараад, яриаг чинь сонсох гоё байсан шүү. Би одоо чамайг арай л бодитоор харж, бас ойлгодог болсон. Үнэхээр их тусалсан. Гараас чинь атгах эсвэл тэвэрмээр байсан ч тэр бодлоо түгжээд чамайг ойроос зөндөө удаан ширтсэн. Аймар нойр хүрч байсан, нүд өөрийн эрхгүй анилдаад, 2 мин амраах юм бол шууд унтана гэдгээ мэдэж байсан болохоор өөрийгөө чимхээд ч болтугай чиний яриаг сонссон. 2 цаг ярьсны дараа, намайг юм ярь гэхэд яагаад би тийм сонин асуултнууд асуусныг чи мэдмээр л байгаа байлгүй дээ. Яагаад гэвэл надад нотолгоо хэрэгтэй байсан юм. Гэхдээ би нотолж чадаагүй ээ. Дараа нотлогдох байлгүй.
"Хүн өөрчлөгддөг үү" гэсэн асуултыг "чи надад хэзээ ч сайн болохгүй" гэсэн 7 сарын өмнөх мэссэжинд чинь эсрэгцүүлж тавихад чи "өөрчлөгддөггүй бол хүн хөгжихгүй шүү дээ" гэж хариулсан. Магадгүй би их бодож байж болох юм. Гэхдээ бүгдийг үнэнээр хариулсан баярласан шүү. Чи тэр үед надад их таалагдсан.
Нээрээ би үнэхээр пиво ууж чадахгүй юм байнлээ. Сайхан ус ууж байсан нь амар юм байнлээ, балгах болгондоо ярвайгаад суугаад байлтай нь бишдээ. Цэнэглэгчээ мартсанд чинь би их баяртай байгаа, ахиж уулзах нэг шалтаг. Тэгэхэд л хэлэх гэснээ хэлье. Чи энийг уншихгүй болохоор юу бодож байгаагаа шууд л биччихлээ, ямар аятайхан болчихвоо. Онгойгоол явчих чинь. Чамайг инээхэд би дуртай, тэр шөнө зөндөө инээлгэсэндээ баяртай байна. Нээрээ л миний сэтгэлд нар гартал инээсэн шүү чи.
No comments:
Post a Comment